Kadın

Eş olsun diye yaratılan,ilk yaratılana…

Tamamlasın diye belki de onda eksik kalan yönleri..

Yaratılışındaki bu sorumluluktan mıdır? Bilinmez..Hep daha özenli,daha dikkatlidir.

Kırılıp döküleni o toparlar..Şiddeti örtmek için şefkatten örtüler diker.Evler yapar geceleri huzur dumanları tüten..

Güzel insanlar yetiştirir.Dünya barış içinde olsun diye.

İlk yaratılandan sonra gelmesinden midir?bilinmez.Hep ikincidir.Onca koşturmanın içinde sesi duyulmaz.Ama o sessizlikte bile güller yetiştirir,bahçeler yapar.

Bilir görevinin ağırlığını,çünkü o olmazsa dünyayı kim yuva yapar?Kim korur ateşlerden şefkatiyle.Kim kurtarır çıkmazlardan aydınlık yollarla.

Yaradılış hikayeleri doğudan yayılmıştır ya tüm

Dünyaya;

İlk i onlar bilir..Kız gün gelir yüklenir omzuna sorumlulukları eş olmaya gider.

İşte o vakit kınalar yakılır..Eşine kurban olsun diye!!Tıpkı vatana kurban olsun diye ,Mehmetçik e yaktıkları gibi..

Gelin ağlatılır,yakılan kına ile…

Ağlatılır ki,aksın gözyaşları son kez kendine..Çünkü gözyaşları kadın olmanın sorumluluğunda saklı kalacaktır ebediyen..

O, kadındır!!İlk yaratılana eş..Ve Dünya kadının şefkatli ellerinde güzel günler görecektir..

Batıya gittikçe değişti pek çok şey..Hikayeler yollara yenik düştü..

Ama ilkler Doğu da hep taze kaldı..Tıpkı kına da saklı gözyaşları gibi..Ve kadının yaratılışındaki kutsal özen gibi..

Ondandır doğuda gökkuşağının bir başka güzel parlaması..Renklerin buradayım diyerek süzülmesi..Türkü olup,mani olup,dost olup halay çekmesi..

Çünkü ışık hep doğudan yükselir……..

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •