Tarifsiz, bencil bir sensizlik | OturanBilge - Güncel Blog Sitesi İçeriğe geç →

Tarifsiz, bencil bir sensizlik

Normal bir gün daha başladı ve ben gene seni düşünürken buldum kendimi. Tıpkı diğer tüm günlerde olduğu gibi. Keşke bugün için birlikteliğimizi yazabilseydim. Ya da en azından seni gördüğümü. Ama ne birlikteyiz ne de seni gördüm. Dedim ya tıpkı diğer tüm günlerim gibi. Sıradan bir gün daha tek güzel tarafı seni düşünmek. Seni düşünmeye ara vermemek için uyumuyorum. Çoğu zaman seni düşünürken uyuyakalıyorum.

Günlerim o kadar aynı o kadar senden uzak ama seninle geçiyor ki sanki bir günde sıkışıp kaldım. Sanki hep aynı güne uyanıp aynı özlemi duyuyorum. Aslında farkındayım bu monotonlukta tek değişen sana olan özlemimin derecesi. Her gün artmak ta olan her gün biraz daha çoğalan gittikçe ağırlaşan vicdan azabıyla karışmış keşkelerle bezenmiş acaba ve beklilerle iyice solmuş bir özlem bu. Sanki müebbet sensizlik ağırlığı üstümdeki. Bilsen seni düşündüğümü her gün bilsen özlediğimi ve sorsan bana neden diye cevap veremem. Ne garip evet verecek bir cevabım yok. Ne aşığım diyebilirim ne de seviyorum seni diyebilirim korkaklık mı bu evet galiba öyle. Beklide senin beni sevmeni seviyorum. O kadar çok sevdiğini gösterdin ki o kadar büyük sevdiğine inandırdın ki hiç bitmez sevgin sandım. Hep seversin sandım. Gitsem bile severim derdin. Gitsen bile seversin sandım. Hiç düşünmemiştim senin için başkası olabileceğini. Olamazdı nasıl olurdu ki sen beni seviyordun gitsen bile sevecektin. Ne kadarda bencilce ne kadarda hastalıklı bir yaklaşımmış benimkisi ne garip. Aslında hiç söylemedim sana insanın içini ısıtan bi gülüşün vardı. Hiç resmin kalmadığını fark ettim ve gene keşke dedim keşke silmeseydim. Yüzünü göremeyince fark edebildim ancak bakmaya doyamayacağım bi yüzün vardı. Bana hep sevgiyle bakan yanında istediğim kadar şımarabileceğim hep tebessümle karşılayan…
Hep keşke hayır demeseydim dedim. Acaba evet deseydim nasıl olurduk dedim. Ben hep tek bir kelime sandım aramızda uçurum yaratan. Dönüp hiç kendime bakmamışım hiç sorgulamamışım çünkü sen hep beni sevecektin. Şimdi özlüyorum seni sıcaklığını bakışını gülüşünü dostluğunu. Bir de artık yanında başkası var. Anlıyorum aslından oda sana senin bana baktığın gibi bakıyor. Kabul edemiyorum seninde ona aynı şekilde baktığın düşüncesini… Kıymet bilmek önemliymiş sonunda öğrendim. En azından bir avuntum var kalbinin bir köşesinde ben varım hala ama gene bir keşke daha geliyor ardından keşke güvenebilseydim sana hep yalnızca beni seveceğine güvendiğimin yarısı kadar güvenebilseydim sana… Gene sensizlik çöktü üzerime. Bu sefer ki sanki daha ağır öncekilerden. Bu sefer ki kuşkulu, dağılmış, mutlu ama karasız, ardında güzel bir koku bırakan…
:angel: lilium :angel:

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Kategori: Edebiyat Kişisel Yazılar