Üniversite okurken aileyle yaşamak

üniversite de okuduğum yıllar boyunca üç alternatifide tecrübe ettim diyebilirim. ilk sene yurtta kaldım, ikinci sene eve çıktım haftasonları da ailemin yanına geliyordum. üni tercihimde aileden kaçmak ”hallaluja man özgürüm artık” tadı yakalamak için ve macera yaşama uğruna şehir dışı yazmıştım.

ilk sene yurtta kaldım. yurt ortamında çoğunluğun bahsettiği gibi banyoların temiz olmaması, tuvaletlerin kirli olması, açlık ve çamaşır yıkama derdi olmadı mı oldu tabiki ama bu gibi konular o kadarda büyütülecek bir sorun değildi. misal bir gece karnım açlıktan gurulduyarak yattığımda bir arkadaşımın tüm odaları dolaşıp bir parça kuru ekmeği bulup bana getirdiğinde duygulanarak ekmeği yedim ve arkadaşlık, paylaşmak gibi kavramları orada öğrendim. yurdumda kirli tuvaletten ve odadan lağım fareleri mi çıkmadı? çıktı ama biz öyle rezil bir durumda bile geyik yapabilip o durumla eğlenmesini bildik. arkadaşlara yurtta ders çalışmak, sapıtmak, sabahlara kadar muhabbet etmek, üni partilerinden geldiğimizde pantalonları çıkarmadan ranzalarda sızma keyfini yaşadık doyasıya.

ertesi yıl olduğunda eve çıktım o duyguyu da üni hayatım da yaşamak istedim. çamaşır, bulaşık yıkama, ütü ve temizlik yapma sorunları olmadı mı oldu ama sizin hayatınızda karşılaştığınız en büyük zorluk bunlar olmamalı. kendi ütünü yapmak, kendi bulaşığını yıkamak, kendi yemeğini yapmak bu kadar zor olmamalı. ölene kadar ailenle yaşayamayacağına göre en geç askerlik sonrasında zaten kopucaksın ailenden. o zaman ki hayatında bunları yapmayacak mısın? şimdiden alışma süreci olur bu.

kışın evde o soğukta üşümedik mi üşüdük. sobada yakmak için evdeki koltukları, tüm terlikleri, tahta dolapları ısınmak için yakmadık mı yaktık. hergün patates kızartması, makarna yemedik mi yedik ama aynı zamanda gecenin 2’sin de arkadaşlarla dışarı çıkıp sahilde sabahlara kadar içmeyi, ordan saat 4 civarı çorbacıya gitmeyi, fütursuzca eve kız atmaları, yalnız yaşamanın verdiği tüm bu zevkleride tattık ama…

durumun dezavantajlarına gelirsek eğer nedir bunlar? erkekler açısından belki de en birinci olumsuzluğu eve istediğiniz zaman kız atma lüksünüzün olmaması. sürekli evde kalan, evden çıkmayan aile bireyleri olursa bu cidden imkansıza yakın oluyor. aileye şakayla karışık laf atıp bu gece misafirliğe gitmiyor musunuz diye boş ev mesajı vermek her zaman olmuyor. ayrıxa sevgilinizle uyumanın verdiği hazzı doyasıya yaşayamıyorsunuz. dışarılarda buluşup belli bir zaman geçirdikten sonra herkesin eve gitmesi koyuyor adama. tüm bunlar olurken üniye dışarıdan okumaya gelen ve öğrenci evinde kalan arkadaşlarınız daha özgür bir yaşam sürdükleri için istedikleri yerde istedikleriyle yatıp, istedikleri yerde istedikleriyle kalkma zevkini yaşarlar. başka bir kötü durumda canınız istediğinde dolabı açıp bira içemezsiniz. neden? çünkü anneniz salonda tv izliyordur. başka bir durum eve geç gelemezsiniz. eşek kadar olmanıza rağmen hala çocuk gibi muamele görürsünüz. ayrıca bireyin kendi özgüvenini ve yapabileceklerinin kapasitesini görüp kendisini tebrik etme zevkiniz elinizden alınır. kendi başına yaşama denen şeyin tadı damağınızda kalır. eğer beceriksiz ve asosyal bir tip iseniz ayaklarınızın üstünde durmanız daha da zorlaşır. sürekli birilerinin desteğiyle yaşamak insanın kişiliğinin tam oturmasına engel olabilir. kendi işinizi kendiniz halletmeyi öğrenemezsiniz. mezun olduktan sonra bile nerede işe gireceğinize karışan bir aile vardır. olabileceğin insanın önüne yetiştirildiğin insan olarak büyük bir set çekilir.

peki ya hiç mi avantajı yok bu durumun dediğinizi duyar gibiyim. konunun avantajlarına gelirsek eğer otogarlarda kendinizin 2 katı büyüklükteki bavullarla cebelleşmek zorunda kalmazsınız. yediğiniz önünüzde yemediğiniz arkanızdadır. yatağınızı toplayan bi anneniz vardır. hayatta bulaşık, çamaşır yıkamak, ütü yapmak, elektrik, su, internet gibi faturaları yatırmak gibi bi derdiniz olmaz ama unutmayın bunlar bir halisyünasyondur ve bu halisyünasyonu en fazla askerlik sonrasına kadar görürsünüz.

bence eksilerin terazide artılardan daha ağır bastığı bir durumdur. sıcak yemeğinin olması, fatura gibi şeylerle uğraşmaman iyidir hoştur ama bir yere kadardır bu. bence bir yerden sonra birey ailesinden uzaklaşmalı ve kendi başının çaresine bakmayı öğrenmelidir. ev nasıl temizlenir, makarna nasıl yapılır, bir evin bütçesi nasıl ayakta tutulur, yanınızda yardım alamayacağınız birileri olmadı mı işler nasıl götürülür yaşayıp öğrenmelisiniz. üniyi yazacaklara tavsiyem kesinlikle üniversiteyi başka bir şehirde okuyun. üni hayatınız boyunca belki sefilliğin dibine vurursunuz ama bunun her anını, her saniyesinin tadını çıkararak yaşayın. korkmayın 4 sene sonra nasıl olsa paşa paşa evinize döneceksiniz. o süre zarfında sefaletin tadını çıkarın.

sonuç olarak bu durum kişinin karakterine ve ailesiyle olan ilişkilerine göre değişlik gösteren bir durumdur. ama klasik türk aile yapısınında nasıl olduğunu az çok biliyorsunuz. bu konuda kesin net bir yargıya varılamaz iyidir kötüdür diye. aslında tam bir komşunun tavuğu komşuya kaz görünür hadisesidir. yaşayıp görüp 1.elden tecrübe edin diyorum. herkesin ünisi kendine.

Sjackson

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •